clever, czyli o co chodzi?

Właśnie obejrzałem już któryś z kolei odcinek programu „Clever – widzisz i wiesz” i po raz kolejny czuję niesmak. Wg mnieclever.jpg jest to bardzo kiepskie połączenie programów typu „Brainiac” oraz „Mythbusters„. Ale od początku. Clever prowadzony jest przez trzy osoby, wśród których Grzegorz Halama pełni funkcję głównej postaci grającej szalonego pseudo-naukowca. Dodatkowo do programu zapraszani są goście zgadujący wynik eksperymentu przed jego wykonaniem. Całość jednak rozciągnięta jest w czasie, kilkukrotnie czytane są pytania z możliwymi odpowiedziami oraz przerywane wszystko długaśnymi reklamami TVNu. Pomijam sytuacje, w których „gwiazdy z pierwszych stron gazet” nie znają odpowiedzi na najprostsze pytania. Myślę, że nie byłoby przesadą stwierdzenie, że potrzeba by było materiału z 2-4 odcinków Clevera, żeby nagrać np.: Brainiac‚a. A teraz coś o programach zagranicznych.

Brainiac powstał w Wielkiej Brytanii na zlecenie telewizji Sky. Prowadzony był przez Richarda Hammonda (gwiazdę programu Top Gear), a później Vica Reeversa (brytyjskiego komika). Cały program był cyklem różnego rodzaju (przeważnie bardzo widowiskowych) eksperymentów. Wysadzanie w powietrze różnego rodzaju przedmiotów, samochodów, przyczep było tam normą. Przez kilkadziesiąt minut programu chciało się siedzieć przed telewizorem, nawet na moment nie stawało się to nudne czy też męczące.

Mythbusters, czyli Pogromcy Mitów miał równie atrakcyjną formę co Brainiac. Prowadzony przez dwóch naukowców-amatorów, czyli Adama Savage‚a i Jamiego Hynemana był odpowiedzią amerykanów na brytyjski program. Głównym celem ekspertów było obalanie lub potwierdzanie mitów i historii, które czasami przez lata były powtarzane w społeczeństwie. Praktycznie w każdym odcinku ciężkie obrażenia odnosił Buster – manekin specjalnie skonstruowany dla celów programu, przypominający właściwościami budowy i fizyki ludzkie ciało. Mythbusters byli może mniej wybuchowi niż program z wysp, za to więcej energii poświęcali zachowaniu człowieka i ludzkiego ciała w ekstremalnych warunkach. Forma i tempo eksperymentów równie mocno trzymały przy telewizorze co Brainiac.

Nie pozostaje nic innego, jak czekać, aż któraś z polskich telewizji zreanimuje program typu Sonda, prowadzony wówczas (lata 1977-1989) przez Zdzisława Kamińskiego i Andrzeja Kurka (obaj zginęli w wypadku samochodowym we wrześniu 1989 roku). Swego czasu program miał bardzo dużą oglądalność. Szedł za nią profesjonalizm wypowiedzi i bardzo dobre przygotowanie do programu prowadzących, a nie połączenie tandetnego kabaretu z dziecinnymi „eksperymentami”.

podziel się ze znajomymi

2 comments for “clever, czyli o co chodzi?

  1. DeZe
    środa, 12 Marzec, 2008 at 15:45

    Jestem fanem Mythbusters i rzeczywiście masz racje co do tej podróby porównując te dwa programy, no i nie gardze też brainiacem. Wiele moich kolegów ogląda clevera i uważa że jest super, a gdy mówiłem im o Mythbusters mówili, że jest nudne!!! Może jeszcze nie dorośli do poważnych programów?

  2. R
    środa, 11 Czerwiec, 2008 at 12:31

    Brainiac może i jest efektowny, ale nie nazwałbym go „poważnym programem”. Brak profesjonalizmu i eksperymenty nieuwzględniające wielu czynników. Pogromcy mitów napewno znacznie poważniej podchodzą do sprawy i w efekcie wyniki są zdecydowanie pewniejsze. A clever? To po prostu program rozrywkowy. Z tych trzech zdecydowanie najbardziej dziecinny i pseudonaukowy jest Brainiac.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *